امروز بعد از نماز صبح یک کتاب شعر که کتابی از اشعار منتخب شاعران بود رو برداشتم کنار پنجره خوندم خیلی حال داد گفتم شماهم بی نصیب نمونید گلستانه دشت هایی چه فراخکوه هایی چه بلنددر گلستانه چه بوی علفی می آیدمن در این آبادی پی چیزی می گردمپی خوابی شاید پی نوری ریگی لبخندیپشت تبریزیهاغفلت پاکی بود که صدایم می زد پای نیزاری ماندم باد می آمد گوش می دادمچه کسی بامن حرف می زدسوسماری لغزید راه افتادمیونجه زاری سر راه بعد جالیز خیار بوته های گل رنگو فراموشی خاکلب آبی گیوه ها را کندم و نشستم پاها در آبمن چه سبزم امروزو چه اندازم تنم هوشیارمنکند اندوهی سر رسد از سر کوهچه کسی پشت درختان استهیچ می چرد گاوی در کوهظهر تابستان استسایه ها می دانند که چه تابستانی استسایه هایی بی لکگوشه ای روشن و پاککودکان احساسجای بازی اینجاستزندگی خالی نیستمهربانی هست سیب هست ایمان هستآری تا شقایق هست زندگی باید کرددر دل من چیزیست مثل یک بیشه نورمثل خواب دم صبح و چنان بی تابم که دلم می خوا